Loading...

 

οι στιγμές.

Τα ήσυχα απογεύματα και τα –όχι και τόσο ήσυχα- βράδια. Τα cocktails με «εκείνη» και τα parties με την παρέα, ο επαγγελματικός εσπρέσο με τον συνεργάτη και το after shopping με τα κορίτσια, το πρωινό takeaway πριν τη δουλειά και το τραπέζι της Κυριακής με την οικογένεια.

 

οι εμπειρίες.

Οι κουζίνες του κόσμου και τα premium spirits . Το sushi, με τα «ξυλάκια» ή με τα δάχτυλα, οι μουσικές που λένε καλημέρα και οι μουσικές που λένε «χόρεψε μαζί μου», ένα κρυστάλλινο ποτήρι και ένα καλό κρασί, λίγος καπνός με τα αρώματα της Ανατολής.

 

 

η αισθητική και ο σεβασμός στον χρόνο. τελεία.

αυτό λέμε στο FREUD πως είναι η πολυτέλεια, ίσως βέβαια να το έχει πει καλύτερα η Coco Chanel:

 ¨Η πολυτέλεια δεν είναι το αντίθετο της φτώχειας, είναι το αντίθετο του κακού γούστου¨

thePLACE

the idea

gallerie

theMENU

breakfast & brunch

salads & appetizers

main dishes

risotto & pasta

comfort food

sweets

THEORiES

Πάντα Καλοκαίρι

music|0 Comments

ο Dr.Freud θυμάται τα τραγούδια που υμνούν το (ελληνικό) καλοκαίρι. Μην εκπλήσσεσαι, μπορεί να μην σου γεμίζει το μάτι για καλοκαιρινός τύπος, προφανώς λόγω καταγωγής και αυστηρού προφίλ, ξεχνάς όμως πως έχει ξαδερφάκι με εξοχικό στη θάλασσα…

Περί στιλ και (όχι) άλλων δαιμονίων

style|0 Comments

Υπήρξε μια εποχή (πριν το internet,ναι, τόσο παλιά) που στα σπίτια είχαμε κάτι βαριά, δύσχρηστα, σχεδόν άσχημα βιβλία (από χαρτί) που τα λέγαμε λεξικά. Γράμματα μόνο, καθόλου εικόνες, και αλφαβητική ταξινόμηση σε χιλιάδες λέξεις και τον ορισμό τους. Όποτε υπήρχε απορία ή διαφωνία, κατέβαζες τον παντογνώστη των 2,5 κιλών από το ράφι, ενεργοποιούσες μηχανή αναζήτησης-δάχτυλο, μουρμούριζες κ,λμ,ν,ξ…σ και..ορίστε!

Food n Cinema

well living|0 Comments

Πριν ο Χάρυ γνωρίσει τη Σάλλυ, μια φέτα pastrami σε ψωμί σικάλεως δεν ήταν τ ί π ο τ ε παραπάνω από μια φέτα pastrami σε ψωμί σικάλεως. Χρειάστηκαν 75 δευτερόλεπτα,μια διαφωνία περί fake orgasms και κάποιες βασικές (έλα τώρα, δε χρειάζεται να είσαι η Meg Ryan για αυτό) υποκριτικές ικανότητες για να αλλάξουν μια για πάντα τους συνειρμούς που προκαλεί το συγκεκριμένο αλλαντικό και να προσθέσουν ένα ακόμη κεφάλαιο στη μακρά βίβλο της σχέσης του κινηματογράφου με το φαγητό.